Czym jest IKONA?

Ikona to nie jest “zwykły” obraz religijny. To nie obraz zachowujący zasady perspektywy czy realistycznych proporcji, to nie dowolna kreacja wizerunków świętych. Ikona to namiot spotkania z Tajemnicą, to modlitwa, to element liturgii. Jest wspólnym dziedzictwem wszystkich chrześcijan, jest tradycją Kościoła niepodzielonego. To Pismo Święte i żywoty Świętych w obrazach. Zgodnie z Dekretem Wiary Soboru Nicejskiego II z 787 roku „ikony są wyobrażeniami naszego Pana Jezusa Chrystusa, Boga i Zbawiciela, Niepokalanej Pani naszej, świętej Bożej Rodzicielki, godnych czci Aniołów oraz wszystkich świętych (…) oglądając je (wierni) będą się zachęcać do wspominania i miłowania pierwowzorów, do oddawania im czci i pokłonu”.

Dlatego prawdziwa ikona (z gr. obraz, wizerunek) to nie tylko dzieło sztuki, to przede wszystkim miejsce napotkania Boga, to okno dzięki któremu widzimy świętych, okno ku wieczności. Ikona przedstawia rzeczywistość przemienioną, odnosi się do wzorca, do archetypu, do prototypu postaci, która jest przedstawiona. Dlatego ikona ma tak bogatą symbolikę, a kanon użytych materiałów, kolorów, sposób przedstawienia postaci i ich gestów, czy odwrócona perspektywa mają na celu wprowadzić świadomość wierzącego w świat ducha. Staje się ona teofanią, wobec której nie można pozostawać tylko widzem, ale należy skłonić się w akcie adoracji i modlitwy. Autentyczna ikona porzuca sztuczność, którą jest wszelki utrwalony obraz, musi być wykonana ręcznie, żadne reprodukcje, fotografie, naklejki, papierowe wydruki czy dekupage.

Przewijanie do góry